Time-lapse

Φτιάξτε Time-lapse με RAW αρχεία στο Photoshop

Τώρα που τα time-lapse είναι της μόδας, είναι ευκαιρία να δούμε πως μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τη δύναμη των αρχείων RAW, για να πετύχουμε ακόμα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Χρειαζόμαστε ένα φτηνό κινέζικο remote control που κοστίζει λίγα ευρώ. Κάτι σαν αυτό εδώ

Υπάρχουν και πιο εξειδικευμένα (και πιο ακριβά), όπως αυτό εδώ που έχουν διπλή χρήση (grip και Intervalometer) και έχουν το πλεονέκτημα πως δέχονται δυο μπαταρίες)

Θα χρειαστούμε οπωσδήποτε ένα τρίποδο (σταθερό)

Τι ρυθμίσεις θα βάλουμε στη μηχανή;

• Όλα σε Manual mode: Εστίαση, έκθεση και White balance.
• Είδος αρχείου: RAW

Πως θα φωτομετρήσουμε;

• Θα φωτομετρήσουμε κανονικά, όπως θα κάναμε σε μια φωτογραφία.
• Η επιλογή του διαφράγματος δεν μας απασχολεί και πολύ (πέρα από το βάθος πεδίου). Όμως, θέλουμε αργές ταχύτητες.  Πολύ αργές! Για να έχουμε ομαλή κίνηση, θέλουμε τα αντικείμενα που φωτογραφίζουμε να έχουν ένα σχετικό blur. Δηλαδή, αν φωτογραφίζουμε κάθε 3 δευτερόλεπτα, θέλουμε έκθεση για περίπου 1 δευτερόλεπτο.
  Όμως, το πρωί που υπάρχει πολύ φως, είναι αδύνατον να το επιτύχουμε, αφού όσο και να κλείσουμε το διάφραγμα, η ταχύτητα θα παραμένει υψηλή, θα χρειαστούμε λοιπόν για να κόψουμε το φως και ένα σετάκι με ND φίλτρα (ουδέτερης πυκνότητας). Αν δεν έχουμε, σαν λύση ανάγκης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα πολωτικό που κόβει 2 στοπ περίπου.

Κάθε πόση ώρα θα τραβάμε μια φωτογραφία;

• Για θέματα με γρήγορη (σχετικά) κίνηση όπως τα σύννεφα, χρειαζόμαστε μια φωτογραφία κάθε 3 έως 5 δευτερόλεπτα.
• Για θέματα με αργή κίνηση (η τροχιά του ήλιου) θέλουμε μια φωτογραφία κάθε 30 δευτερόλεπτα περίπου)
• Για νυχτερινά θέματα (αστέρια) θέλουμε μεγάλη έκθεση (15 έως 30 δευτερόλεπτα) με ένα κενό ανάμεσα στις φωτογραφίες 5 έως 10 δευτερόλεπτα. Τίποτα δεν είναι απόλυτο σε αυτά τα νούμερα. Χρειάζεται πειραματισμός.

Υπολογίστε πως για κάθε δευτερόλεπτο τελικού βίντεο, θα χρειαστούν περίπου 25 φωτογραφίες. Δηλαδή, αν φωτογραφίζουμε σύννεφα, τότε για 10 δευτερόλεπτα τελικού βίντεο, χρειαζόμαστε 10 δευτερόλεπτα x25 φωτογραφίες =250 φωτογραφίες. Δηλαδή θα πρέπει να φωτογραφίζουμε περίπου 15 λεπτά.

Η φωτογράφιση του Time-lapse είναι μια αργή διαδικασία. Πάρτε μαζί σας κανένα βιβλίο ή κάτι άλλο :-)

Και μετά … Photoshop :D

Επεξεργασία.

Α φάση

Ανοίγουμε από το File / Open του Photoshop, όλα τα αρχεία μαζί.

Αφού μιλάμε για RAW, ανοίγει αυτόματα το ACR και τα αρχεία μας «τρέχουν» σε μια στήλη στο αριστερό μερος. Έχοντας επιλεγμένη την πρώτη φωτογραφία, αρχίζουμε τις απαραίτητες διορθώσεις. Διορθώνουμε με άνεση τον καμένο ουρανό, φωτίζουμε τα σκοτεινα μας shadows, βάζουμε clarity και κάνουμε ο,τι άλλο θέλουμε εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες  που μας προσφέρουν τα RAW

Α, πολύ βασικό! Εφαρμόζουμε εργαλεία τοπικής επεξεργασίας! Τι Gradient και τι πινέλα σηκώνει μια σκηνή time-lapse, δε λέγεται! Με τα άγια RAW, κάνεις ... παπάδες :-p

Τέλεια!

Τώρα που διορθώσαμε τη μια, θα εφαρμόσουμε τις διορθώσεις αυτομάτως και σε όλες τις υπόλοιπες. Θα τις συγχρονίσουμε δηλαδή.

Έχοντας πάντα επιλεγμένη την πρώτη, πατάμε Select All και Synchronize και από το παράθυρο που ανοίγει, επιλέγουμε τα πάντα (και τα Local Adjustments) και πατάμε ΟΚ.

Τώρα που όλες οι φωτογραφίες μας συγχρονίστηκαν, πατάμε το Save Images και επιλέγουμε να αποθηκευθούν κάπου, σε μορφή Jpeg.

Ξεκινάει το Export που παίρνει λίγη ώρα. Είναι η κατάλληλη στιγμή να φτιάξουμε καφεδάκι. Προλαβαίνουμε άνετα :-p Μόλις τελειώσει, πατάμε Done και το παράθυρο κλείνει.

Β Φάση

Πάμε πάλι στην εντολή File / Open του Photoshop και επιλέγουμε το πρώτο Jpeg από αυτά που μόλις δημιουργήσαμε και τσεκάρουμε το κουμπάκι “Image Sequence” (Προσοχή! Για να είναι ενεργό αυτό το κουμπάκι, θα πρέπει τα ονόματα των αρχείων να είναι συνεχόμενα. Για παράδειγμα: Να έχουμε το IMG_244.jpg, IMG_245.jpg, IMG_246.jpg, IMG_247.jpg, κλπ)

Μόλις πατήσουμε το “Open” θα ακολουθήσει ένα πλαίσιο διαλόγου, το οποίο μας ρωτάει το frame rate για το βίντεο που θα φτιάξουμε. Μας ρωτάει δηλαδή, πόσες φωτογραφίες θα δείχνει σε ένα δευτερόλεπτο. Εδώ η κλασική ρύθμιση είναι τα 25 καρέ το δευτερόλεπτο, αν και μπορείτε να πειραματιστείτε και με τις άλλες τιμές. 

Αν βάλετε λίγα frames τότε η κίνηση του βίντεο θα φαίνεται διακεκομμένη. Αν βάλετε πολλά, θα έχετε ομαλή κίνηση αλλά τα αντικείμενα θα τρέχουν υπερβολικά

Πατήστε το ΟΚ και ... αυτό ήταν!

Ανοίγει η timeline του Photoshop, με το Timelapse έτοιμο.

Τώρα μπορείτε να κάνετε τις τελικές διορθώσεις και να πάτε στο μενού File / Export / Render Video, για να εξάγετε το Timelapse σε video. 

Διαλέξτε το φορμά και το ταινιάκι σας θα είναι έτοιμο μετά από λίγο :-)

και σε HD στο http://vimeo.com/56864247

 μ:)

Bleach bypass στα βιντεάκια σας, μέσω του Photoshop.

Τη μέθοδο επεξεργασίας του κινηματογράφου  Bleach bypass θα την ξέρετε υποθέτω. Παράγει ένα υπέροχο και γοητευτικό χρώμα.

Τα τελευταία χρόνια τη δανειστήκαμε - οι φωτογράφοι - και την εφαρμόσαμε μέσω του Photoshop και στις φωτογραφίες μας. Τον τρόπο τον έχω περιγράψει παλιότερα εδώ

Να λοιπόν που με το CS6, θα την εφαρμόσουμε και στα βιντεάκια μας!
Είναι πραγματικά απλό:

Από το μενού του Window,  ανοίξτε την Timeline και στη συνεχεία, πάτησε το μικρό κουμπί για να προσθέσετε το ταινιάκι σας. 

Θα το δείτε στο κάτω μέρος της οθόνης σας. Αν πατήσετε spacebar θα αρχίσει να παίζει :) 

Αν παρατηρήσετε δεξιά, στο πάνελ των Layers, έχει δημιουργηθεί ένα Video Group που μέσα του περιέχει ως layer την ταινία. 

Τώρα, πατήστε εκεί την επικεφαλίδα του Group (δηλαδή εκεί που λέει Video Group 1) για να το κάνετε ενεργό και στη συνεχεία πατήστε Ctrl+J (cmd+J για τα Mac) ώστε να δημιουργηθεί ένα αντίγραφο του Video Group 1

Στο κάτω μέρος της παλέτας των Layers, πατήστε το κουμπάκι των Adjustment layers και προσθέστε ένα Black and White .

Αυτο το Layer το θέλουμε ανάμεσα στα 2 group, όχι μέσα τους, οπότε θα χρειαστεί να το πιάσετε με αριστερό κλικ και να το σύρετε ανάμεσά τους.

Το μόνο που μένει είναι να αλλάξετε το Blending mode του  πάνω group από Normal σε Soft Light.

Αυτό ήταν! Τι, μόνο ο Steven Spielberg θα το κάνει; :-p

Τώρα αν θέλετε, χαμηλώνετε λίγο το Opacity του Black and White, ή προσθέτετε ένα ακόμα Adj. Layer (Levels) πάνω πάνω, για να διορθώσετε τη φωτεινότητα, το κοντράστ και ό,τι άλλο θέλετε.

Στο τέλος, πηγαίνετε στο μενού File / Export / Render video για να αποθηκεύσετε το νέο σας ταινιάκι

μ:)

Δεν φαντάζεστε (όσοι δεν έτυχε να ασχοληθείτε ήδη) το τι μπορείτε να κάνετε με το καινούργιο Photoshop και τα Video! Είναι απίθανο! Άρχισα με κάτι … πικάντικο :) Στο μέλλον θα δούμε κι άλλα ωραία.

Πως να παρακάμψετε το Adobe Camera Raw

Ώρες - ώρες, είναι σπαστικό αυτό το πράγμα. Κάθε φορά που ανοίγουμε ένα RAW αρχείο, να ανοίγει με το ζόρι πρώτα το Adobe Camera Raw (ACR)

Πολλές φορές, έχω ήδη διορθώσει ένα RAW αρχείο και θέλω απλώς να το ανοίξω στο Photoshop. Δεν χρειάζομαι το ACR. 

Αν λοιπόν πριν το Open, κρατήσετε πατημένο και το Shift, τότε το RAW ανοίγει κατευθείαν στο Photoshop! :D

Φυσικά το ίδιο γίνεται και αν έχετε επιλέξει προηγουμένως (με Ctrl ή Shift) πολλαπλά αρχεία

---------------

το καλό Tip :)

Το ίδιο γίνεται και από το Bridge!
Ανοίγουμε ένα ή περισσότερα αρχεία με Shift + Διπλό κλικ.

 Βολικό ε;

μ:)

Οι νέες ρυθμίσεις στο Lightroom 4 και στο ACR 7 του Photoshop CS6

Κάλα είχαμε μάθει να δουλεύουμε τόσο καιρό το Lightroom3 και το Photoshop CS5, και ξαφνικά βγαίνουν οι νέες εκδόσεις και οι διακόπτες αλλάζουν εντελώς! Και τώρα;

Για να πω την αλήθεια, στην αρχή εκνευρίστηκα. Τόσο καιρό έκανα να τα μάθω και να  τα μάθω σε άλλους! Ήταν ανάγκη να γίνει αυτή η αλλαγή; Ε, απόλυτη ανάγκη δεν ήταν, άλλα τελικά οι νέοι διακόπτες λειτουργούν καλύτερα και κυρίως, λογικότερα!

Μόλις κάνετε Import τις νέες σας φωτογραφίες στο LR4, ή μόλις ανοίξετε τα νέα σας RAW στο CS6, θα δείτε τις πιο κάτω αλλαγές

Στο ACR οι διακόπτες έγιναν έτσι όπως βλέπουμε δεξιά.

Και στο LR4 οι διακόπτες στην καρτέλα Basic του Develop έγιναν έτσι

Προσέξτε τις τιμές ισορροπίας!
Ενώ παλιά ήταν … οπου να' ναι, τώρα είναι όλα στο "0". Βολικό!

Και τώρα τι κάνουμε; Ε τώρα, ας πάμε να τα δούμε αναλυτικά.
Ανοίγω μια υπερφωτισμένη εικόνα, με έντονο κοντράστ.

Αν την άνοιγα στο παλιό Lightroom ή Photoshop, θα έκανα τα πιο κάτω:

• Exposure: Θα το κατέβαζα μισό στοπ, αφού η εικόνα είναι υπερφωτισμένη.
• Recovery: Θα το ανέβαζα λίγο, για να έχει περισσότερη πληροφορία ο λευκός (σχεδόν "καμένος") τοίχος.
• Fill Light: Θα το ανέβαζα και αυτό λίγο, για να φωτιστεί ο σκιερός κορμός και τα φυλλώματα.
• Blacks: Θα το ανέβαζα και αυτό λίγο, για να έχουν τα μαύρα λίγο … τσαμπουκά :-p (αυτό μοιάζει αντίθετο με την προηγούμενη κίνηση που φώτισα τα σκιερά, αλλά δεν είναι, γιατί αφορά μόνο το άκρο της τονικής περιοχής)
• Brightness: Θα το ανέβαζα για να φωτίσω λίγο τα κυρίως μεσαία.
• Contrast: Και αυτό ελάχιστα πιο πάνω, για να ζωντανέψει λίγο ακόμα η εικόνα.

Και εκείνο το θαυμαστικό (που δείχνω με το κόκκινο βελάκι) που υπάρχει τι κάνει; Θα σας πω στο τέλος για αυτό.

Τώρα, αν ανοίξω την εικόνα αυτή στο νέο Lightroom ή στο νέο Photoshop, αντίστοιχα, θα πρέπει να κάνω τα έξης:

• Exposure: Θα το κατέβαζα μισό στοπ όπως και πριν, αφού η εικόνα είναι υπερφωτισμένη.
• Contrast: Και αυτό λίγο πιο πάνω, όπως και πριν

Από εδώ, τα πράγματα αλλάζουν.

• Highlights: Αφορούν τα μεσαία φωτεινά, έως και τα φωτεινά, άλλα όχι τα άκρα. Είναι πολύ βασικό ρυθμιστικό και εδώ, του έδωσα αρνητική τιμή για να "γράψει" καλύτερα ο λευκός τοίχος. Έχασα λίγο από τη λάμψη του, άλλα θα το διορθώσω παρακάτω. (αν ψάχνετε αντιστοιχίες, το Highlights, θα μπορούσαμε να πούμε πως μοιάζει με το παλιό Recovery, αν και δεν ισχύει σε μεγάλο βαθμό)
• Shadows: Και αυτό μοιάζει με το παλιό Fill Light και θα το χρησιμοποιήσω για να φωτίσω λίγο τον κορμό και τα σκιερά φυλλώματα.Επηρεάζει τα σκιερά έως τα μεσαία.
• Εδώ, θα μπορούσαμε να σταματήσουμε. Αυτοί οι τέσσερις διακόπτες κάνουν το 95% της δουλειάς. Και το κάνουν με έναν πολύ ομαλό και αποτελεσματικό τρόπο.
• Whites: Το ανεβάζω λίγο για να ξαναβρεί ο τοίχος και τα φύλλα τη λάμψη τους.Δηλαδή, τα Whites επηρεάζουν το άκρο της τονικής περιοχής στα λευκά.
• Blacks: Το κατεβάζω λίγο, για να αποκτήσουν τα μαύρα εκείνον τον … τσαμπουκά που έχασαν όταν ανέβασα το Shadows. Δηλαδή, τα Blacks αφορούν τα ακραία μαύρα.

Αυτό ήταν!
Δεν είναι δύσκολο. Μόλις το συνηθίσετε θα σας φαίνεται σαφώς καλύτερο.
Καταλαβαίνετε πόσο πιο λογική είναι η κίνηση των διακοπτών;
Αριστερά στις αρνητικές τιμές σκουραίνουμε, και δεξιά, στις θετικές, φωτίζουμε. Και αυτό ισχύει παντού, σε όλα τα ρυθμιστικά.


Α ναι, και εκείνο το θαυμαστικό που έλεγα πιο πάνω; Εκείνο λοιπόν μου λέει πως η εικόνα άνοιξε με τις παλιές ρυθμίσεις του ACR, επειδή την είχα διορθώσει με το παλιό LR, ή PS Αν πατήσω το θαυμαστικό, τότε η καρτέλα θα αλλάξει και θα πάρει την καινούργια της μορφή και το LR ή το PS θα προσπαθήσει να βάλει τους νέους διακόπτες σε θέσεις κατάλληλες ώστε να επιτύχει την παλιά επεξεργασία. Όμως δεν τα καταφέρνει πάντα με επιτυχία. Πάντως, ανά πάσα στιγμή, μπορείτε από την καρτέλα "Camera Calibration" να αλλάζετε τη "μηχανή μετατροπής, στην παλιά, ή στην καινούργια μορφή, επιλέγοντας το 2010 ή το 2012 αντίστοιχα.

Tip: Την ώρα που σέρνετε τους διακόπτες Whites ή Blacks, είναι εύκολο να κάνετε κάποια ζημιά και να κλιπάρει η εικόνα. Για να το ελέγξετε, πατήστε και το Alt την ώρα που κουνάτε τους διακόπτες και το LR, ή το PS θα σας δείξει τις περιοχές που θα καούν.
Πολύ πολύ χρήσιμο.

     μ:) 

- Κάντε πιο "ζωντανές" τις φωτογραφίες σας με τρεις κινήσεις -


Εντάξει, το φως είναι το παν , αλλά δεν μας "κάθεται" πάντα όπως το θέλουμε. Είτε γιατί πήγαμε να φωτογραφίσουμε σε λάθος ώρα, είτε γιατί ο καιρός έκανε τα δικά του, καταλήγουμε πολλές φορές με μουντές φωτογραφίες.

Να μια απίθανη και αποτελεσματική μέθοδος που τελευταία χρησιμοποιώ.
Αν και της έβαλα Label "Advanced", στην πραγματικότητα είναι πολύ απλή.


1) Ανοίξτε τη φωτογραφία στο Photoshop και πατήστε "Ctrl+J" για να διπλασιάσετε το Layer Background

2) Πηγαίνετε στο μενού Filters / Others / High Pass και βάλτε 100px στο radius

3) Αλλάξτε το Blending mode του Layer 1 από Normal σε Overlay και "παίξτε" με το Opacity του Layer 1 μέχρι να σας ικανοποιεί το αποτέλεσμα.

• Αυτό ήταν! Η φωτογραφία μας έγινε τραγανή και εντυπωσιακή :)

Συμβουλή: ΜΗΝ παρασυρθείτε και κάνετε υπερβολικά πράγματα. Σχεδόν πάντα θα πρέπει να χαμηλώνετε το opacity  του Layer 1 γύρω στο 50%

μ:)

Για να αλλάξετε τη φωτεινότητα στο περιβάλλον εργασίας του CS6

Ωραίο το νέο σκούρο φοντάκι του Photoshop CS6, αλλα σε μερικές φωτογραφίες μπορεί να μας μπερδέψει λίγο. Για αυτό και η Adobe φρόντισε ώστε να μπορούμε να το αλλάζουμε εύκολα. 

Φυσικά, μπορεί να αλλαχτεί από τις προτιμήσεις (Preferences) στην ενότητα Interface. 

Όμως πολύ πιο εύκολα και γρήγορα αλλάζει με δυο shortcut που αξίζει να θυμάται κανείς

Shift+F1  (Shift+[fn]+F1 για Mac) για πιο σκοτεινό περιβάλλον εργασίας.
Shift+F2  (Shift+[fn]+F2 για Mac) για πιο φωτεινό περιβάλλον εργασίας.
Λειτουργούν μόνο αν έχουμε ανοίξει κάποια φωτογραφία

Πολύ βολικό

:)