Time-lapse

Φτιάξτε Time-lapse με RAW αρχεία στο Photoshop

Τώρα που τα time-lapse είναι της μόδας, είναι ευκαιρία να δούμε πως μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τη δύναμη των αρχείων RAW, για να πετύχουμε ακόμα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Χρειαζόμαστε ένα φτηνό κινέζικο remote control που κοστίζει λίγα ευρώ. Κάτι σαν αυτό εδώ

Υπάρχουν και πιο εξειδικευμένα (και πιο ακριβά), όπως αυτό εδώ που έχουν διπλή χρήση (grip και Intervalometer) και έχουν το πλεονέκτημα πως δέχονται δυο μπαταρίες)

Θα χρειαστούμε οπωσδήποτε ένα τρίποδο (σταθερό)

Τι ρυθμίσεις θα βάλουμε στη μηχανή;

• Όλα σε Manual mode: Εστίαση, έκθεση και White balance.
• Είδος αρχείου: RAW

Πως θα φωτομετρήσουμε;

• Θα φωτομετρήσουμε κανονικά, όπως θα κάναμε σε μια φωτογραφία.
• Η επιλογή του διαφράγματος δεν μας απασχολεί και πολύ (πέρα από το βάθος πεδίου). Όμως, θέλουμε αργές ταχύτητες.  Πολύ αργές! Για να έχουμε ομαλή κίνηση, θέλουμε τα αντικείμενα που φωτογραφίζουμε να έχουν ένα σχετικό blur. Δηλαδή, αν φωτογραφίζουμε κάθε 3 δευτερόλεπτα, θέλουμε έκθεση για περίπου 1 δευτερόλεπτο.
  Όμως, το πρωί που υπάρχει πολύ φως, είναι αδύνατον να το επιτύχουμε, αφού όσο και να κλείσουμε το διάφραγμα, η ταχύτητα θα παραμένει υψηλή, θα χρειαστούμε λοιπόν για να κόψουμε το φως και ένα σετάκι με ND φίλτρα (ουδέτερης πυκνότητας). Αν δεν έχουμε, σαν λύση ανάγκης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα πολωτικό που κόβει 2 στοπ περίπου.

Κάθε πόση ώρα θα τραβάμε μια φωτογραφία;

• Για θέματα με γρήγορη (σχετικά) κίνηση όπως τα σύννεφα, χρειαζόμαστε μια φωτογραφία κάθε 3 έως 5 δευτερόλεπτα.
• Για θέματα με αργή κίνηση (η τροχιά του ήλιου) θέλουμε μια φωτογραφία κάθε 30 δευτερόλεπτα περίπου)
• Για νυχτερινά θέματα (αστέρια) θέλουμε μεγάλη έκθεση (15 έως 30 δευτερόλεπτα) με ένα κενό ανάμεσα στις φωτογραφίες 5 έως 10 δευτερόλεπτα. Τίποτα δεν είναι απόλυτο σε αυτά τα νούμερα. Χρειάζεται πειραματισμός.

Υπολογίστε πως για κάθε δευτερόλεπτο τελικού βίντεο, θα χρειαστούν περίπου 25 φωτογραφίες. Δηλαδή, αν φωτογραφίζουμε σύννεφα, τότε για 10 δευτερόλεπτα τελικού βίντεο, χρειαζόμαστε 10 δευτερόλεπτα x25 φωτογραφίες =250 φωτογραφίες. Δηλαδή θα πρέπει να φωτογραφίζουμε περίπου 15 λεπτά.

Η φωτογράφιση του Time-lapse είναι μια αργή διαδικασία. Πάρτε μαζί σας κανένα βιβλίο ή κάτι άλλο :-)

Και μετά … Photoshop :D

Επεξεργασία.

Α φάση

Ανοίγουμε από το File / Open του Photoshop, όλα τα αρχεία μαζί.

Αφού μιλάμε για RAW, ανοίγει αυτόματα το ACR και τα αρχεία μας «τρέχουν» σε μια στήλη στο αριστερό μερος. Έχοντας επιλεγμένη την πρώτη φωτογραφία, αρχίζουμε τις απαραίτητες διορθώσεις. Διορθώνουμε με άνεση τον καμένο ουρανό, φωτίζουμε τα σκοτεινα μας shadows, βάζουμε clarity και κάνουμε ο,τι άλλο θέλουμε εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες  που μας προσφέρουν τα RAW

Α, πολύ βασικό! Εφαρμόζουμε εργαλεία τοπικής επεξεργασίας! Τι Gradient και τι πινέλα σηκώνει μια σκηνή time-lapse, δε λέγεται! Με τα άγια RAW, κάνεις ... παπάδες :-p

Τέλεια!

Τώρα που διορθώσαμε τη μια, θα εφαρμόσουμε τις διορθώσεις αυτομάτως και σε όλες τις υπόλοιπες. Θα τις συγχρονίσουμε δηλαδή.

Έχοντας πάντα επιλεγμένη την πρώτη, πατάμε Select All και Synchronize και από το παράθυρο που ανοίγει, επιλέγουμε τα πάντα (και τα Local Adjustments) και πατάμε ΟΚ.

Τώρα που όλες οι φωτογραφίες μας συγχρονίστηκαν, πατάμε το Save Images και επιλέγουμε να αποθηκευθούν κάπου, σε μορφή Jpeg.

Ξεκινάει το Export που παίρνει λίγη ώρα. Είναι η κατάλληλη στιγμή να φτιάξουμε καφεδάκι. Προλαβαίνουμε άνετα :-p Μόλις τελειώσει, πατάμε Done και το παράθυρο κλείνει.

Β Φάση

Πάμε πάλι στην εντολή File / Open του Photoshop και επιλέγουμε το πρώτο Jpeg από αυτά που μόλις δημιουργήσαμε και τσεκάρουμε το κουμπάκι “Image Sequence” (Προσοχή! Για να είναι ενεργό αυτό το κουμπάκι, θα πρέπει τα ονόματα των αρχείων να είναι συνεχόμενα. Για παράδειγμα: Να έχουμε το IMG_244.jpg, IMG_245.jpg, IMG_246.jpg, IMG_247.jpg, κλπ)

Μόλις πατήσουμε το “Open” θα ακολουθήσει ένα πλαίσιο διαλόγου, το οποίο μας ρωτάει το frame rate για το βίντεο που θα φτιάξουμε. Μας ρωτάει δηλαδή, πόσες φωτογραφίες θα δείχνει σε ένα δευτερόλεπτο. Εδώ η κλασική ρύθμιση είναι τα 25 καρέ το δευτερόλεπτο, αν και μπορείτε να πειραματιστείτε και με τις άλλες τιμές. 

Αν βάλετε λίγα frames τότε η κίνηση του βίντεο θα φαίνεται διακεκομμένη. Αν βάλετε πολλά, θα έχετε ομαλή κίνηση αλλά τα αντικείμενα θα τρέχουν υπερβολικά

Πατήστε το ΟΚ και ... αυτό ήταν!

Ανοίγει η timeline του Photoshop, με το Timelapse έτοιμο.

Τώρα μπορείτε να κάνετε τις τελικές διορθώσεις και να πάτε στο μενού File / Export / Render Video, για να εξάγετε το Timelapse σε video. 

Διαλέξτε το φορμά και το ταινιάκι σας θα είναι έτοιμο μετά από λίγο :-)

και σε HD στο http://vimeo.com/56864247

 μ:)

Αρχειοθετήστε και εξοικονομήστε έως 70% χώρου στο δίσκο σας. (Lightroom)

Εντάξει, είναι λίγο παραπλανητικός ο τίτλος του Tip, άλλα ισχύει υπό προϋποθέσεις.

Για όσους από εμάς ασχολούμαστε επαγγελματικά με τη φωτογραφία, ή για όσους από εμάς είναι δύσκολο να διαγράφουμε τις "δεύτερες" φωτογραφίες, αυτό το Tip είναι πολύ χρήσιμο.

Παράδειγμα Νο1 

Γυρίζετε από ένα ταξίδι, και καθώς διαλέγετε στο Lightroom βλέπετε πως οι περισσότερες δεν αξίζουν. Αλλά από την άλλη, δεν σας πάει  και να τις πετάξετε. Όμως, αν μιλάμε για 1000 Raw, μιλάμε για 30GB σκουπίδια (τα οποία θα πρέπει να γίνουν και backup)!

Παράδειγμα Νο2
Φωτογραφίζετε γάμους, κλπ, διορθώνετε τα RAW, τελειώνετε τη δουλειά, παραδίδετε στον πελάτη, και σαν σωστοί επαγγελματίες αρχειοθετείτε τις φωτογραφίες μήπως και σας ζητηθούν ξανά. Άλλα θα κρατήσετε όλα αυτά τα RAW;

ΟΚ, καταλαβαίνετε το πρόβλημα.

Ιδού μια λύση με το κάλο μας Lightroom.
Είναι εύκολη, γρήγορη και θα σας απαλλάξει από την ανάγκη να αγοράσετε καινούργιο δίσκο για αρκετό καιρό.

Είναι τόσο αποτελεσματική που το ίδιο Raw με τις ίδιες ρυθμίσεις, γίνεται

από 30,3 μόλις 9,7mb  (Raw από Canon 5d MkII)

Πηγαίνετε στη Library (G) και επιλέξτε μια ή περισσότερες φωτογραφίες.

1) Από το μενού Library, επιλέξτε την εντολή "Convert Photo to DNG"

2) Θα ανοίξει ένα πλαίσιο διαλόγου στο οποίο θα επιλέξετε αυτά που σας έχω σημειώσει:

• Delete Originals (για να διαγράψει αυτόματα τα παλιά μεγάλα RAW)
• Jpeg preview στο None για να γλιτώσετε τα MB που καταλαμβάνει το Jpeg Preview που ενσωματώνουν τα Raw αρχεία. Έτσι και αλλιώς θα τα βλέπετε κανονικά στο LR
• Use Lossy Compression - Το πιο βασικό. Με αυτό λέτε στο LR να εφαρμόσει συμπίεση έτσι ώστε να μειωθεί το μέγεθος. Η συμπίεση είναι οριστική και προκαλεί απώλεια, και για αυτό τη λέμε Lossy. Όμως δεν έχει καμιά σχέση με τη συμπίεση που γίνεται στο Jpeg. Το αρχείο θα συμπιεστεί, άλλα θα μείνει στη φάση που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή. Δηλαδή, αν έχετε κάνει το Raw ασπρόμαυρο, το έχετε τονίσει και έχετε ανακτήσει τα καμένα, η μετατροπή θα γίνει σε αυτή ακριβώς τη φάση. Έτσι, αν και θα χαθεί πληροφορία, στην ουσία θα σας μείνει μονo η πληροφορία που θέλετε. Φυσικά μπορείτε να κάνετε όποτε θέλετε Reset και να βρεθείτε με το αρχικό έγχρωμο Raw, το οποίο όμως πια θα έχει λιγότερες δυνατότητες διόρθωσης, αφού από τα 12 θα έχει υποβιβαστεί στα 8 bit. (διαβάστε και ΥΓ)

Νομίζω πως είναι μια ωραία δυνατότητα του LR4. :-)

Προσοχή: Να την χρησιμοποιήσετε κυρίως για τις φωτογραφίες που δεν σας ενδιαφέρουν και πολύ, ή αυτές που σκεφτόσασταν να πετάξετε αλλά διστάζατε.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

 ΥΓ τεχνικό, για τους σπασίκλες. :-p

 
Ωραία όλα αυτά άλλα τι παίζει ακριβώς με αυτή την εντολή; 

Αυτό αναρωτήθηκα ο … σπασίκλας

Λοιπόν: 

1) Αν και χρησιμοποιείται ο αλγόριθμος του Jpeg, η μετατροπή είναι εντελώς διαφορετική.
Το αρχείο ναι μεν πέφτει από  τα 12 στα 8 bit,  άλλα με διαφορετικό τρόπο από το Jpeg, γιατί εδώ, διατηρούνται και οι 256 τόνοι, άλλα κατανέμονται εκεί που υπάρχει πληροφορία. Δηλαδή, αν μια εικόνα έχει πλούσια μεσαία, άλλα καμένα λευκά, πάνε περισσότεροι τόνοι στα μεσαία, σε αντίθεση με το Jpeg που απλώς πετάει κάθε τόνο πάνω από το 220  στην περίπτωση των καμένων.
Έτσι, στην περίπτωσή μας, οι 256 τόνοι διατηρούνται και μπορούμε να τους κατανείμουμε διαφορετικά όποτε θέλουμε. H Adobe το αποκαλεί αυτο  "1D perceptual mapping"
Έχουμε δηλαδή ένα φτωχό Raw (αν και για να είμαστε σωστοί θα πρέπει να πούμε πως αφού έγινε το demosaicing, παύει να είναι πλέον Raw).

2) Σε αντίθεση με τα Jpeg, εδώ, διατηρείται ο χρωματικός χώρος του αισθητήρα μας. Δηλαδή, δεν υπάρχει η αναγκαστική απόρριψη των χρωμάτων που βρίσκονται έξω από τον χρωματικό εργασίας, άλλα όποτε θέλουμε γυρίζουμε πίσω και επιλέγουμε άλλον.

3) Χρησιμοποιείται Dithering για να αποφευχθεί το φαινόμενο του Banding. Πως το κάνει αυτό; Προσθέτει ελάχιστο θόρυβο στις πολύ λεπτές μεταβάσεις από τον ένα τόνο στον άλλο, έτσι ώστε να έχουμε ομαλά σβησίματα (σε ουρανούς κλπ)

Σημείωση: Μην το χρησιμοποιείτε αν έχετε κάνει ήδη την μετατροπή από RAW σε DNG γιατί θα προκαλέσετε πιθανόν JPEG artifacts.

Μεταφορά επεξεργασίας από ένα RAW σε ένα άλλο, μέσω του Bridge

Λοιπόν, έχετε διαλέξει μια φωτογραφία, την έχετε φτιάξει πολύ ωραία στο Adobe Camera Raw, και καθώς τη χαζεύετε σκέφτεστε πως ίσως έπρεπε να είχατε φτιάξει τη διπλανή της, (ή κάποιες άλλες) και πολύ θα θέλατε να δείτε πως θα ήταν.

Κανένα πρόβλημα!
Πηγαίνετε στη διορθωμένη φωτογραφία και πατήστε Ctrl+Alt+C 

Τώρα, πηγαίνετε σε αυτή που θέλετε να μεταφέρετε την ίδια επεξεργασία και πατήστε Ctrl+Alt+V, οπότε και θα ανοίξει ένα παράθυρο να σας ρωτήσει τι από όλα θέλετε να αντιγράψετε. Διαλέξτε,πατήστε ΟΚ και...

είστε έτοιμοι!

Απίθανο ε;  :D

Φυσικά μπορείτε να διαλέξετε και περισσότερα από ένα αρχεία, κάτι που είναι πολύ βολικό όταν έχουμε πολλές παρόμοιες φωτογραφίες με λάθος White Balance, ή όταν είναι όλες λίγο υποφωτισμένες κλπ.


Εντάξει, γίνεται και αλλιώς (μέσω του ACR) και γίνεται και με δεξί κλικ (στο οποίο συναντάμε και άλλα ενδιαφέροντα, όπως το να μηδενίσουμε τις διορθώσεις ενός Raw, ή να επιστρέψουμε στη προηγούμενη επεξεργασία κλιπ).
Όμως τα Shortcuts έχουν τη δική τους χάρη ;-)

Μου αρέσουν αυτά τα μικρά κολπάκια του Bridge.
Είναι ένα πολύ βολικό (και μάλλον παρεξηγημένο) πρόγραμμα.

μ:)

Πως να παρακάμψετε το Adobe Camera Raw

Ώρες - ώρες, είναι σπαστικό αυτό το πράγμα. Κάθε φορά που ανοίγουμε ένα RAW αρχείο, να ανοίγει με το ζόρι πρώτα το Adobe Camera Raw (ACR)

Πολλές φορές, έχω ήδη διορθώσει ένα RAW αρχείο και θέλω απλώς να το ανοίξω στο Photoshop. Δεν χρειάζομαι το ACR. 

Αν λοιπόν πριν το Open, κρατήσετε πατημένο και το Shift, τότε το RAW ανοίγει κατευθείαν στο Photoshop! :D

Φυσικά το ίδιο γίνεται και αν έχετε επιλέξει προηγουμένως (με Ctrl ή Shift) πολλαπλά αρχεία

---------------

το καλό Tip :)

Το ίδιο γίνεται και από το Bridge!
Ανοίγουμε ένα ή περισσότερα αρχεία με Shift + Διπλό κλικ.

 Βολικό ε;

μ:)

Οι νέες ρυθμίσεις στο Lightroom 4 και στο ACR 7 του Photoshop CS6

Κάλα είχαμε μάθει να δουλεύουμε τόσο καιρό το Lightroom3 και το Photoshop CS5, και ξαφνικά βγαίνουν οι νέες εκδόσεις και οι διακόπτες αλλάζουν εντελώς! Και τώρα;

Για να πω την αλήθεια, στην αρχή εκνευρίστηκα. Τόσο καιρό έκανα να τα μάθω και να  τα μάθω σε άλλους! Ήταν ανάγκη να γίνει αυτή η αλλαγή; Ε, απόλυτη ανάγκη δεν ήταν, άλλα τελικά οι νέοι διακόπτες λειτουργούν καλύτερα και κυρίως, λογικότερα!

Μόλις κάνετε Import τις νέες σας φωτογραφίες στο LR4, ή μόλις ανοίξετε τα νέα σας RAW στο CS6, θα δείτε τις πιο κάτω αλλαγές

Στο ACR οι διακόπτες έγιναν έτσι όπως βλέπουμε δεξιά.

Και στο LR4 οι διακόπτες στην καρτέλα Basic του Develop έγιναν έτσι

Προσέξτε τις τιμές ισορροπίας!
Ενώ παλιά ήταν … οπου να' ναι, τώρα είναι όλα στο "0". Βολικό!

Και τώρα τι κάνουμε; Ε τώρα, ας πάμε να τα δούμε αναλυτικά.
Ανοίγω μια υπερφωτισμένη εικόνα, με έντονο κοντράστ.

Αν την άνοιγα στο παλιό Lightroom ή Photoshop, θα έκανα τα πιο κάτω:

• Exposure: Θα το κατέβαζα μισό στοπ, αφού η εικόνα είναι υπερφωτισμένη.
• Recovery: Θα το ανέβαζα λίγο, για να έχει περισσότερη πληροφορία ο λευκός (σχεδόν "καμένος") τοίχος.
• Fill Light: Θα το ανέβαζα και αυτό λίγο, για να φωτιστεί ο σκιερός κορμός και τα φυλλώματα.
• Blacks: Θα το ανέβαζα και αυτό λίγο, για να έχουν τα μαύρα λίγο … τσαμπουκά :-p (αυτό μοιάζει αντίθετο με την προηγούμενη κίνηση που φώτισα τα σκιερά, αλλά δεν είναι, γιατί αφορά μόνο το άκρο της τονικής περιοχής)
• Brightness: Θα το ανέβαζα για να φωτίσω λίγο τα κυρίως μεσαία.
• Contrast: Και αυτό ελάχιστα πιο πάνω, για να ζωντανέψει λίγο ακόμα η εικόνα.

Και εκείνο το θαυμαστικό (που δείχνω με το κόκκινο βελάκι) που υπάρχει τι κάνει; Θα σας πω στο τέλος για αυτό.

Τώρα, αν ανοίξω την εικόνα αυτή στο νέο Lightroom ή στο νέο Photoshop, αντίστοιχα, θα πρέπει να κάνω τα έξης:

• Exposure: Θα το κατέβαζα μισό στοπ όπως και πριν, αφού η εικόνα είναι υπερφωτισμένη.
• Contrast: Και αυτό λίγο πιο πάνω, όπως και πριν

Από εδώ, τα πράγματα αλλάζουν.

• Highlights: Αφορούν τα μεσαία φωτεινά, έως και τα φωτεινά, άλλα όχι τα άκρα. Είναι πολύ βασικό ρυθμιστικό και εδώ, του έδωσα αρνητική τιμή για να "γράψει" καλύτερα ο λευκός τοίχος. Έχασα λίγο από τη λάμψη του, άλλα θα το διορθώσω παρακάτω. (αν ψάχνετε αντιστοιχίες, το Highlights, θα μπορούσαμε να πούμε πως μοιάζει με το παλιό Recovery, αν και δεν ισχύει σε μεγάλο βαθμό)
• Shadows: Και αυτό μοιάζει με το παλιό Fill Light και θα το χρησιμοποιήσω για να φωτίσω λίγο τον κορμό και τα σκιερά φυλλώματα.Επηρεάζει τα σκιερά έως τα μεσαία.
• Εδώ, θα μπορούσαμε να σταματήσουμε. Αυτοί οι τέσσερις διακόπτες κάνουν το 95% της δουλειάς. Και το κάνουν με έναν πολύ ομαλό και αποτελεσματικό τρόπο.
• Whites: Το ανεβάζω λίγο για να ξαναβρεί ο τοίχος και τα φύλλα τη λάμψη τους.Δηλαδή, τα Whites επηρεάζουν το άκρο της τονικής περιοχής στα λευκά.
• Blacks: Το κατεβάζω λίγο, για να αποκτήσουν τα μαύρα εκείνον τον … τσαμπουκά που έχασαν όταν ανέβασα το Shadows. Δηλαδή, τα Blacks αφορούν τα ακραία μαύρα.

Αυτό ήταν!
Δεν είναι δύσκολο. Μόλις το συνηθίσετε θα σας φαίνεται σαφώς καλύτερο.
Καταλαβαίνετε πόσο πιο λογική είναι η κίνηση των διακοπτών;
Αριστερά στις αρνητικές τιμές σκουραίνουμε, και δεξιά, στις θετικές, φωτίζουμε. Και αυτό ισχύει παντού, σε όλα τα ρυθμιστικά.


Α ναι, και εκείνο το θαυμαστικό που έλεγα πιο πάνω; Εκείνο λοιπόν μου λέει πως η εικόνα άνοιξε με τις παλιές ρυθμίσεις του ACR, επειδή την είχα διορθώσει με το παλιό LR, ή PS Αν πατήσω το θαυμαστικό, τότε η καρτέλα θα αλλάξει και θα πάρει την καινούργια της μορφή και το LR ή το PS θα προσπαθήσει να βάλει τους νέους διακόπτες σε θέσεις κατάλληλες ώστε να επιτύχει την παλιά επεξεργασία. Όμως δεν τα καταφέρνει πάντα με επιτυχία. Πάντως, ανά πάσα στιγμή, μπορείτε από την καρτέλα "Camera Calibration" να αλλάζετε τη "μηχανή μετατροπής, στην παλιά, ή στην καινούργια μορφή, επιλέγοντας το 2010 ή το 2012 αντίστοιχα.

Tip: Την ώρα που σέρνετε τους διακόπτες Whites ή Blacks, είναι εύκολο να κάνετε κάποια ζημιά και να κλιπάρει η εικόνα. Για να το ελέγξετε, πατήστε και το Alt την ώρα που κουνάτε τους διακόπτες και το LR, ή το PS θα σας δείξει τις περιοχές που θα καούν.
Πολύ πολύ χρήσιμο.

     μ:)